Webmasterlar Neden Düzenli İlişki Yaşayamazlar

Bir çok programlama hatalarına çözüm buluruz, yeni şeyler üretiriz, tasarımlar yaparız, tema giydiririz ama bunlardan uzaklaşıp aşka gelince başarılı olamayız. Sanırım bir çoğumuzun ortak sorunu ikisini bir arada idare edememek oluyor. Biz aslında çok yalnızız ama yalnız olduğumuzu hatırlamayacak kadar da meşgulüz.

Konsantrasyonumuzu bozamayız!

Tam bir şeyleri onarıyorken, bir css düzenlemesi içerisindeyken “aşkım ne yapıyorsun, lütfen benimle ilgilen vb.” mesajlara kıl olan tek ben değilimdir sanırım? Bu işin içinde olan insanlar öyle ya da böyle rahatsız edilmekten, dikkatlerinin bozulmasından hoşlanmıyor bu bir gerçek. Böyle bir gerçek varken biz nasıl aşk yaşayacağız? Ya işlere ara vereceğiz ya da yaşamayacağız.

Hayatımın büyük bir çoğunluğunda yalnızdım. Bazıları bana a sosyal yakıştırması yapsa bile ben kendimi daha çok insanlardan soyutlamış biri olarak gördüm. Onların gereksiz samimiyetini görmektense kodların içine beni meşgul eden bir şeylerle uğraşmak daha cazip geldi. Zaten bu işin içinde olan insanların ortak noktası da bu değil mi?

Biraz itiraf!

15 ile 26 yaş aralığımda ortalama 50 tane kız arkadaşım oldu ama hiçbirine gerçek anlamda tahammül edemedim, bir tık ötesine gitmek gerekirse sahiplenemedim. Evet bizim sorunumuz sahiplenememek. Çünkü bu işin zorluğu var, ve bu kadar zor bir işin içinde sahiplenmeye ayıracak zamanımız yok. Sahiplenmek demek vakit ister, ilgi ister, gelen mesajlara hemen yanıt vermek ister ama biz de bunlar yok ve sanırım olmayacakta.

Ben Aşk ile Web teknolojilerinin bir arada yürütülebileceğine kesinlikle inanmıyorum. Eğer böyle bir birliktelik varsa, karşı tarafın büyük bir anlayışı ve hoş görüsü var demektir, ortak bir yaklaşım kesinlikle söz konusu olamaz.

Sizin düşünceniz nedir?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir